Certificering verwijst naar de kwaliteits-, veiligheids- of milieucertificaten die opdrachtgevers als geschiktheidseis verlangen van inschrijvende partijen. Het ontbreken van een verplicht certificaat leidt tot directe uitsluiting, ook als een bedrijf technisch volledig in staat is de opdracht uit te voeren.
Certificaten zijn knock-outcriteria: wie niet beschikt over het gevraagde bewijs, mag niet verder in de procedure. Opdrachtgevers gebruiken certificering om een basisniveau van kwaliteit of veiligheid te garanderen zonder ieder bedrijf individueel te hoeven beoordelen. De Gids Proportionaliteit schrijft voor dat de gevraagde certificering in verhouding moet staan tot de opdracht, en dat opdrachtgevers gelijkwaardige bewijsmiddelen moeten accepteren. Dat biedt ruimte voor bezwaar via de Nota van Inlichtingen als een eis buitenproportioneel hoog is.
De meest gevraagde certificaten verschillen per sector, maar een aantal komt in bijna elke aanbesteding terug. ISO 9001 voor kwaliteitsmanagement is de breedste standaard en wordt gevraagd in sectoren van schoonmaak tot consultancy. VCA of VCA** is verplicht in bouw, infra en technische dienstverlening. ISO 14001 voor milieumanagementsystemen duikt op bij opdrachten met een duurzaamheidscomponent. NEN 7510 is de norm voor informatiebeveiliging in de zorg, terwijl BRL- en Kiwa-certificaten sector-specifiek zijn voor installatie en waterbeheer.
Een certificeringstraject duurt drie tot zes maanden, inclusief de audit door een erkende certificerende instelling. Wie wil inschrijven op een tender in het najaar, moet het traject dus uiterlijk in het voorjaar starten. Analyseer twaalf maanden aan vergelijkbare aanbestedingen op TenderNed om te zien welke certificaten structureel gevraagd worden in jouw sector. Ontbreekt er een certificaat, ga dan na of je via een gelijkwaardig bewijsmiddel kunt aantonen dat je aan de onderliggende eis voldoet, en leg dat voor via de Nota van Inlichtingen.
Bron: Aanbestedingswet 2012
Bron: Aanbestedingswet 2012