Scope 3-emissies

Scope 3-emissies zijn de indirecte broeikasgasemissies die ontstaan in de waardeketen van een organisatie, buiten haar eigen activiteiten en energieverbruik om. Denk aan emissies van toeleveranciers, transport, het gebruik van geleverde producten en afvalverwerking.

De indeling in scope 1, 2 en 3 komt uit het Greenhouse Gas Protocol. Scope 1 zijn directe emissies (eigen wagenpark, installaties), scope 2 de ingekochte energie, en scope 3 alle overige indirecte emissies in de keten. Scope 3 is vaak het grootste en het lastigst te beinvloeden deel.

Scope 3 in aanbestedingen

Aanbestedende diensten vragen steeds vaker naar de CO2-voetafdruk van inschrijvers, onder meer via de CO2-Prestatieladder en het beleid voor maatschappelijk verantwoord inkopen (MVI). Op de hogere niveaus van de ladder moet je ook je scope 3-emissies inzichtelijk maken en reduceren.

Wat betekent dit voor je inschrijving?

Wil je scoren op duurzaamheidscriteria, breng dan je ketenemissies in kaart en koppel er concrete reductiemaatregelen aan. Vage beloftes leveren weinig punten op, meetbare doelen met onderbouwing wel. Zie ook klimaatneutraal inkopen en duurzaam inkoopbeleid.

Bron: Greenhouse Gas Protocol, Corporate Value Chain (Scope 3) Standard.