Subgunningscriteria zijn de onderliggende onderdelen waarmee een hoofdgunningscriterium nader wordt gespecificeerd. Ze geven inschrijvers inzicht in wat de opdrachtgever precies wil beoordelen binnen een criterium als "kwaliteit" of "duurzaamheid".
Stel: het hoofdcriterium is "Plan van aanpak" met een weging van 40%. Dat criterium wordt dan onderverdeeld in subgunningscriteria, zoals:
Elk subcriterium heeft een eigen weging die optelt tot het gewicht van het hoofdcriterium.
Subgunningscriteria maken de beoordeling transparanter en specifieker. Ze helpen inschrijvers te begrijpen wat de opdrachtgever echt belangrijk vindt en sturen de inhoud van het kwaliteitsplan. Voor beoordelaars bieden ze een gestructureerd kader.
Europees aanbestedingsrecht verplicht aanbestedende diensten om gunningscriteria vooraf te publiceren. Subgunningscriteria moeten in beginsel ook vooraf worden gepubliceerd, tenzij er objectieve redenen zijn om dat niet te doen.
Behandel elk subcriterium als een aparte vraag. Schrijf per subcriterium een gerichte sectie in je kwaliteitsplan. Gebruik de weging als signaal: een subcriterium met 15% verdient meer ruimte dan een subcriterium met 5%.
Veelgemaakte fouten:
Niet elke aanbesteding splitst de gunningscriteria op in subcriteria. Bij eenvoudigere procedures of kortere opdrachten volstaat soms een hogere abstractielaag. In dat geval gelden de hoofdcriteria zelf als maatstaf en is er meer interpretatievrijheid in het kwaliteitsplan.
Als subgunningscriteria vaag of tegenstrijdig lijken, stel je vragen via de Nota van Inlichtingen. Opdrachtgevers zijn verplicht duidelijkheid te verschaffen. Een verduidelijking kan je kwaliteitsplan significant versterken.
Bron: Aanbestedingswet 2012
Bron: Aanbestedingswet 2012