Wederzijdse erkenning

Wat is wederzijdse erkenning bij aanbestedingen?

Wederzijdse erkenning houdt in dat certificaten, kwalificaties en bewijsstukken die zijn afgegeven in één EU-lidstaat ook door aanbestedende diensten in andere lidstaten moeten worden geaccepteerd. Een Belgisch bedrijf dat inschrijft op een Nederlandse overheidsopdracht hoeft zijn VCA-certificaat niet opnieuw te halen. Het Belgische equivalent volstaat.

Het beginsel is verankerd in artikel 1.9 van de Aanbestedingswet 2012 en vloeit voort uit het EU-Verdrag. De gedachte is simpel: als het goed genoeg is voor Duitsland, is het goed genoeg voor Nederland.

Waarom bestaat dit beginsel?

Zonder wederzijdse erkenning zouden buitenlandse bedrijven bij elke aanbesteding in een nieuw land opnieuw moeten certificeren. Dat is duur, tijdrovend en werkt concurrentie tegen. Het leidt ook tot hogere kosten voor de overheid omdat de kring van potentiële inschrijvers kleiner wordt.

De praktijk is weerbarstiger dan de theorie. Opdrachtgevers stellen soms certificeringseisen die feitelijk alleen door Nederlandse aanbieders gehaald worden, ook al is dat niet de bedoeling.

Hoe werkt het in de praktijk?

Je hoeft geen identiek certificaat te overleggen. Je moet aantonen dat jouw certificering dezelfde eisen dekt als het gevraagde Nederlandse of Europese document. Dat heet gelijkwaardigheid.

Het Uniform Europees Aanbestedingsdocument (UEA) is het standaardinstrument om dit eenvoudig te regelen. Je verklaart daarin zelf welke certificeringen je hebt en dat ze gelijkwaardig zijn. De opdrachtgever mag daarna verificatie vragen, maar pas als je als winnaar wordt aangemerkt.

Een ander praktisch punt: ISO-certificaten zijn internationaal erkend. Maar een branchekeurmerk dat alleen in Nederland bestaat, hoef je als buitenlandse inschrijver niet te hebben. Je mag een vergelijkbaar keurmerk uit jouw land aanbieden.

Tips voor inschrijvers

Leg in je inschrijving proactief uit welk buitenlands certificaat je hebt en waarom dat gelijkwaardig is aan de gestelde eis. Een korte toelichting scheelt discussie achteraf.

Stuit je op een eis die geen buitenlands equivalent erkent, vraag dan via de Nota van Inlichtingen of gelijkwaardigheid geaccepteerd wordt. De opdrachtgever moet dat toelichten.

Gerelateerde begrippen: Non-discriminatiebeginsel, UEA, Geschiktheidseisen.