Selectiecriteria zijn de eisen die een aanbestedende dienst stelt om te bepalen welke gegadigden worden toegelaten tot de gunningsfase van een aanbesteding. Ze worden uitsluitend toegepast bij procedures met een voorselectie, zoals de niet-openbare procedure. In tegenstelling tot geschiktheidseisen — die bepalen of je als bedrijf geschikt bent — gaan selectiecriteria een stap verder: ze rangschikken geschikte kandidaten om tot een beperkt aantal gegadigden te komen.
De selectiecriteria staan beschreven in de selectieleidraad en moeten objectief, transparant en proportioneel zijn. Typische selectiecriteria zijn referentie-eisen (aantoonbare ervaring met vergelijkbare opdrachten), technische bekwaamheid, omzetcijfers of specifieke certificeringen. De Aanbestedingswet 2012 schrijft voor dat selectiecriteria verband moeten houden met het voorwerp van de opdracht.
Het onderscheid met uitsluitingsgronden is belangrijk: uitsluitingsgronden zijn knock-outcriteria (fraude, faillissement), geschiktheidseisen zijn minimumdrempels, en selectiecriteria zijn de maatstaven waarmee geschikte kandidaten worden gerangschikt. Alleen bij procedures met voorselectie spelen alle drie een rol.
Voor mkb-bedrijven zijn selectiecriteria bepalend voor de toegang tot interessante opdrachten. Bij een niet-openbare procedure wordt het aantal gegadigden dat een offerte mag uitbrengen beperkt — vaak tot drie tot vijf partijen. Als je niet door de selectie komt, kun je niet eens inschrijven, ongeacht hoe sterk je inhoudelijke aanbieding zou zijn.
De Aanbestedingswet 2012 stelt dat selectiecriteria proportioneel moeten zijn. Dit betekent dat een aanbestedende dienst geen onredelijk zware eisen mag stellen die mkb-bedrijven bij voorbaat uitsluiten. Als je vindt dat selectiecriteria disproportioneel zijn, kun je dit aankaarten via de Nota van Inlichtingen of op TenderNed signaleren.
Selectiecriteria bepalen welke bedrijven worden uitgenodigd om een offerte in te dienen (voorselectie). Gunningscriteria bepalen welke inschrijving uiteindelijk de opdracht wint. Selectiecriteria gaan over het bedrijf, gunningscriteria over de aanbieding.
De Aanbestedingswet 2012 en de Gids Proportionaliteit schrijven voor dat het aantal referenties proportioneel moet zijn ten opzichte van de opdracht. In de praktijk zijn twee tot drie relevante referenties gebruikelijk. Meer dan drie referenties eisen wordt als disproportioneel beschouwd, tenzij de complexiteit dit rechtvaardigt.
Bekijk onze blogs over aanbestedingen voor praktische tips, of neem contact op met TenderGrowth voor persoonlijk advies.
Bron: Aanbestedingswet 2012
Bron: Aanbestedingswet 2012